Pacjent podstawowej opieki zdrowotnej oczami lekarza specjalisty

Ciężarna z podejrzeniem zaburzeń czynności tarczycy - rozdział kompetencji diagnostycznych pomiędzy lekarzem medycyny rodzinnej a specjalistą

Sesja 8
23:41
60 pkt.
Weź udział
Streszczenie
Ciężarna z podejrzeniem zaburzeń czynności tarczycy - rozdział kompetencji diagnostycznych pomiędzy lekarzem medycyny rodzinnej a specjalistą
prof. dr hab. n. med. Małgorzata Karbownik-Lewińska

Zaburzenia czynności tarczycy w okresie ciąży przebiegają nieco inaczej niż w populacji ogólnej, a to ze względu na występujące w okresie ciąży zmiany procesów fizjologicznych dotyczących gruczołu tarczowego.

Niedoczynność tarczycy jest najczęstszą chorobą endokrynologiczną w populacji ogólnej, u kobiet w wieku prokreacyjnym oraz w ciąży. Pełnoobjawowa niedoczynność tarczycy (przed ciążą lub w ciąży) zawsze wymaga leczenia L-tyroksyną, przy czym endokrynolog powinien ustalić dawkę L-tyroksyny, a lekarz medycyny rodzinnej może kontynuować leczenie. Trudności diagnostyczne może sprawiać tzw. subkliniczna niedoczynność tarczycy; przyczyną tego są kontrowersje dotyczące punktu odcięcia TSH, powyżej którego należy rozpoznawać niedoczynność tarczycy, a tym samym wdrażać leczenie. Należy podkreślić, że w przypadku, gdy TSH jest w górnym przedziale wartości referencyjnych (przed ciążą lub w ciąży), należy bardzo silnie rozważyć leczenie L-tyroksyną; decyzję o rozpoczęciu leczenia podejmuje endokrynolog, a lekarz medycyny rodzinnej może terapią kontynuować. W trakcie leczenia L-tyroksyną należy utrzymywać stężenie TSH w dolnym przedziale wartości referencyjnych, o czym musi wiedzieć nie tylko endokrynolog, ale również lekarz medycyny rodzinnej. W leczeniu niedoczynności tarczycy w ciąży należy stosować wyłącznie L-tyroksynę; nie wolno stosować preparatów ani trijodotyroniny ani suszonej tarczycy zwierzęcej. Endokrynolodzy oraz lekarze medycyny rodzinnej powinni pamiętać, że niedoczynność tarczycy przed ciążą lub w ciąży nie wyklucza wyindukowania w okresie poporodowym nadczynności tarczycy w przebiegu choroby Gravesa.

Obecność przeciwciał przeciwtarczycowych (aTPO i/lub TRAb, ale też aTg) przed ciążą lub w ciąży nakazuje skrupulatne monitorowanie czynności tarczycy w ciąży; powinien o tym pamiętać nie tylko endokrynolog, ale również lekarz medycyny rodzinnej.

W przypadku pacjentki w wieku prokreacyjnym, która choruje na nadczynność tarczycy, należy przedyskutować plany prokreacyjne oraz uzyskać pełną remisję kliniczną i biochemiczną przed zaplanowaniem ciąży; to zagadnienie pozostaje w kompetencji lekarza medycyny rodzinnej oraz endokrynologa. Ciężarna z nadczynnością tarczycy powinna przebywać pod opieką endokrynologa.

W przypadku niepłodności pierwszym badaniem hormonalnym powinno być TSH, co stanowi szczególnie ważną informację dla lekarza medycyny rodzinnej. 

 

Jak uzyskać dostęp do konferencji
Wymieniam Punkty
Punkty zdobyte na wirtualnych stoiskach partnerów możesz wymieniać na dostęp do interesujących Cię materiałów.
Mam Kod Dostępu
Jeśli otrzymałeś KOD dostępu od swojego przedstawiciela medycznego, zyskujesz bezpłatny dostęp do konferencji online.
Płacę i oglądam
Możesz wykupić subskrypcję i cieszyć się nieograniczonym dostępem do materiałów także po konferencji.