Pacjent podstawowej opieki zdrowotnej oczami lekarza specjalisty

Zbigniew Krasiński prof. dr hab. n. med.

Prof. dr hab. n. med. Zbigniew Krasiński
  Urodziłem się w 1968 r. Studia ukończyłem z wyróżnieniem na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Poznaniu w 1993 r. uzyskując dyplom lekarza. Już w trakcie studiów pracowałem na uczelni w Zakładzie Anatomii Prawidłowej, a po nich od czasu stażu podyplomowego do dnia dzisiejszego w Klinice Chirurgii Ogólnej i Naczyń UM, gdzie szybko przeszedłem kolejne szczeble awansu zawodowego i naukowego. W 1996 r uzyskałem I0 specjalizacji, a w 2000 r II0 specjalizacji z chirurgii ogólnej oba z wyróżnieniem. W 2003 r zostałem specjalistą z chirurgii naczyniowej, 2011 ukończyłem specjalizację z transplantologii klinicznej i w 2017 z angiologii. Jestem więc jednym z niewielu lekarzy posiadających 5 specjalizacji. Mój rozwój naukowy też jest bardzo dynamiczny.  Stopień naukowy doktora nauk medycznych nadała mi w 2000 r. Rada Wydziału UM w Poznaniu po obronie pracy „Badania nad patogenezą żylaków pierwotnych kończyn dolnych”. Jej podstawą był uzyskany w drodze postępowania konkursowego grant KBN. Stopień naukowy dr hab. med. uzyskałem w 2008 r na podstawie pracy „Badania struktury i właściwości mechanicznych żył kończyn dolnych używanych jako materiał do rekonstrukcji tętnic”. W 2011 Prezydent RP nadał mi tytuł naukowy profesora. Jestem zatrudniony w Uczelni od 1994 r. obecnie w Klinice Chirurgii Naczyniowej, Wewnątrznaczyniowej, Angiologii i Flebologii Katedry Chirurgii Ogólnej, Naczyniowej i Transplantacyjnej, od 01.12.2018 r. na stanowisku profesora zwyczajnego (25 lat stażu pracy w Uczelni).  Od 2017 r. objąłem funkcję kierownika Katedry i Kliniki. W 2019 roku ukończyłem studia podyplomowe MBA Collegium Humanum Szkoły Głównej Menedżerskiej
       Odbył liczne staże naukowe i zawodowe, z których najważniejsze to:
–   staż w Klinice Chirurgii Ogólnej Klatki Piersiowej Uniwersytetu w Kiel (Niemcy) - 1998 
–   staż w Klinice Chirurgii Naczyniowej Uniwersytetu w Wiedniu (Austria) - 1999
–   staż w Klinice Chirurgii Naczyniowej i Zakładzie Radiologii Zabiegowej i Doświadczalnej Uniwersytetu w Filadelfii (Pensylwania, USA) 2005 
–   staż w Klinice Transplantologii Uniwersytetu Alabama w Birmingham (Alabama, USA) 2006
–   staż 2009 w Pampelunie (Hiszpania) – chirurgia naczyniowa i transplantologia.
Obecnie jestem doświadczonym i znanym chirurgiem, a zwłaszcza chirurgiem naczyniowym i angiologiem wprowadzającym w Klinice, w której pracuje nowoczesne metody leczenia.

Od 12 lat jestem członkiem władz Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu, a także członkiem senatu UM oraz komisji finansowej. W latach 2008-2012 byłem Prodziekanem Wydziału lekarskiego II UM w Poznaniu ds. Nauki i Stopni Naukowych. Dwie kadencje piastowałem urząd Dziekana Wydziału Lekarskiego II UM w Poznaniu. W 2019 roku został wybrany Prorektorem ds. Kadr i Kształcenia Podyplomowego, a w obecnych wyborach Prorektorem ds. Klinicznych i Kontaktów z Regionem. 
Jestem członkiem licznych towarzystw naukowych:
n Członek Towarzystwa Chirurgów Polskichn od 2003 członek Zarządu Oddziału Wielkopolskiego Towarzystwa Chirurgów Polskichn Członek Polskiego i Europejskiego Towarzystwa Chirurgii Naczyniowejn Członek komisji rewizyjnej TChN n Członek  Polskiego Towarzystwa Flebologicznego n Członek Polskiego Towarzystwa Angiologicznegon Członek European Association for Transluminal SurgeryMój dorobek zawodowy i naukowy zyskał uznanie środowiska, co zaowocowało powołaniem do komitetów redakcyjnych i rad naukowych:·      Członek komitetu redakcyjnego Onkologii Polskiej, Członek rady naukowej Polski Przegląd Chirurgiczny,·      Co-editor Przeglądu Flebologicznego oraz Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery
 
W 2018 roku wybrano mnie na prezesa elekta Polskiego Towarzystwa Flebologicznego w kadencji 2021-2024.
 
Dorobek naukowy
Opublikowałem ogółem 440 prace (łączna punktacja MNiSW 3012, IF 130), liczba cytowań 660, a indeks Hirscha 13. Większość dorobku naukowego związana jest z angiologią.
Jestem jednym z niewielu badaczy w Polsce zajmującym się patogenezą przewlekłej niewydolności żylnej. Ocena komórek mięśniowych gładkich z receptorami dla hormonów płciowych w żyłach prawidłowych i żylakach dokonana przeze mnie była jedną z nielicznych prac na świecie zwracających i dokumentujących związek przyczynowo-skutkowy między powstawaniem żylaków kończyn dolnych a hormonami płciowymi.
Również cykl prac dotyczących epidemiologii chorób żył na terenie Wielkopolski oraz zwiększonego ryzyka powstawania żylaków kończyn dolnych u kobiet i czynników związanych z płcią zasługuje na szczególne uznanie. Tego typu opracowań jest wciąż brak w naszym kraju. 
Jestem pionierem na terenie Polski nowej techniki do leczenia chorych z żylakami - wewnątrzżylnej ablacji termicznej żył odpiszczelowych oraz rekonstrukcji układu tętniczego z użyciem żył głębokich kończyn dolnych.
Opublikowałem jako jeden z pierwszych autorów na świecie w 1998 dane dotyczące większego ryzyka wystąpienia zakrzepicy żył głębokich po cholecystektomiach laparoskopowych w stosunku do klasycznych. Za niezmiernie ważne i w dużej mierze nowatorskie należy uznać moje badania dotyczące ryzyka choroby zatorowo-zakrzepowej u chorych z nowotworami złośliwymi, a zwłaszcza tzw. pierwotnej i wtórnej profilaktyki z użyciem LMWH w tej grupie chorych oraz przewlekłego stosowania heparyn drobnocząsteczkowych. Ten kierunek badań znalazł uznanieMiędzynarodowej Unii Flebologicznej, która nagrodziła mnie grantem finansowym. Wyniki jego badań klinicznych wykazały, że długotrwałe podawanie LMWH w grupie chorych z chorobą nowotworową jest równie skuteczne, co stosowanie doustnych antykoagulantów, a nawet powinno być preferowanym sposobem leczenia. Co ciekawe wiele lat później stało się to standardem. Jako pierwszy na świecie zwróciłem uwagę na związek między wystąpieniem objawów żylnych zespołu napięcia przedmiesiączkowego i obecnością receptorów dla hormonów płciowych w ścianie żylnej. 
Publikacje dotyczące tętniaków aorty brzusznej, tętnic trzewnych i obwodowych oraz tętniaków rzekomych są istotnym moim wkładem esora w rozwój nauki. W tej dziedzinie na podkreślenie w osiągnięciach naukowych zasługują cztery zagadnienia spośród kilkunastu publikacji jakie obejmują obszar szeroko rozumianego zagadnienia patologii i leczenia tętniaków. Uznanie budzą prace opublikowane w Annals of Vascular Surgery, Journal of Vascular and Endovascular Surgery i International Journal of Cardiology oraz Cardiovascascular Interventional Radiology. Opublikowane wyniki leczenia pękniętych tętniaków aorty z tak znanego ośrodka jakim jest Klinika Chirurgii Ogólnej i Naczyń wcześniej kierowanego przez Prof. Stanisława Zapalskiego i obecnie przez Prof. Wacława Majewskiego są ważne i wiele wnoszą nie tylko do dorobku chirurgów naczyniowych w Polsce, ale także na świecie. 18 letnia analiza ma wartość nie tylko epidemiologiczną, ale bardzo praktyczną. Wykazałem, że poprawa stanu przedoperacyjnego pacjentów i bardziej agresywne podejście chirurgiczne są związane ze zmniejszeniem śmiertelności wewnątrzszpitalnej chorych z pękniętym tętniakiem aorty brzusznej, a wzrost doświadczenia ośrodka może także mieć wpływ na wyniki leczenia w pękniętym tętniaku aorty brzusznej.
Moje publikacje dotyczące powstawania tętników rzekomych ze szczególnym uwzględnieniem skuteczności oraz ryzyka rozwoju powikłań miejscowych stosowanych dotychczas technik ich leczenia, tzn. kompresji oraz leczenia operacyjnego, należy uznać za niezmiernie interesujące i ważne z punktu widzenia praktycznego. Byłem jednym z głównych badaczy zespołu, który jako pierwszy w Polsce, przedstawił doświadczenia własne z zastosowaniem trombiny u dużej grupy pacjentów z jatrogennymi tętniakami rzekomymi w pachwinach oraz na kończynach górnych. Za niezmiernie ważną i nowatorską należy uznać publikację dotyczącą sposobu embolizacji tętniaków rzekomych tętnic trzewnych z użyciem systemu protekcji, który zapobiega mikrozatorowości obwodowej.
            Badania przeprowadzone przeze mnie w dziedzinie biomechaniki naczyń można uznać w wielu przypadkach za pionierskie nie tylko w Polsce, ale również na świecie. Wyniki swoich analiz opublikował na łamach m.in. European Journal of Vascular and Endovascular Surgery, a łączna wartość IF z prac dotyczących zagadnień związanych z biomechaniką naczyń to 11,097.
             Byłem 6 krotnie uhonorowany za swoje osiągnięcia naukowe, otrzymując indywidualne i zbiorowe nagrodę naukowe. 
Działalność wychowawcza i organizacyjna.
Od kilkunastu lat wykorzystuje w nauczaniu własne prezentacje multimedialne wzbogacone bogatym materiałem fotograficznym oraz filmowym. Zarówno zdjęcia jak również filmy są mojej własnej produkcji, które prezentowano na zjazdach krajowych i międzynarodowych. W swoich filmach przedstawiam i omawiam poszczególne techniki operacyjne. Od 2004 roku opiekowałem się studentami z Studenckiego Koła Naukowego przy Klinice Chirurgii Ogólnej i Naczyń, co zaowocowało m.in. nagrodą zdobytą wraz ze studentami STN na 5 Międzynarodowym Kongresie Studentów Medycyny i Młodych Lekarzy.

Niezależnie od pracy dydaktycznej na UM w Poznaniu uczestniczyłem w szkoleniach specjalizacyjnych i podyplomowych organizowanych przez Wojewódzki Ośrodek Doskonalenia Kadr Medycznych w Poznaniu i przez Odział Zamiejscowy w Kaliszu Wielkopolskiego Centrum Zdrowia Publicznego w Poznaniu. Byłem również przez 3 lata lekarzem kadry narodowej koszykarzy.
Jestem promotorem 5 ukończonych i 3 otwartych przewodów doktorskich.
Pełniłem i nadal pełni różne funkcje na rzecz macierzystej uczelni, województwa i towarzystw naukowych i redakcji czasopism. 
Z pełnionych funkcji należy wyróżnić funkcję członka zarządu Oddziału Wielkopolskiego TCHP, członka zarządu Polskiego Towarzystwa Flebologicznego. Piastowała stanowisko Prodziekana ds. Nauki i Stopni Naukowych Wydziału Lekarskiego II, następnie dwie kadencje Dziekana tego Wydziału, a obecnie Prorektora ds. Kadr i Szkolenia Podyplomowego Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu.
W okresie działalności dziekańskiej przyczyniłem się istotnie do rozwoju działalności naukowej i dydaktycznej Wydziału Lekarskiego II UM w Poznaniu. Do najważniejszych osiągnięć w związku z działalnością naukową należy uznać pionierskie opracowanie zasady wg jakich mają być pisane rozprawy doktorskie, zmodyfikowano i dostosowano do nowej ustawy przewody doktorskie. Zaowocowało to wieloma doktoratami opartymi na cyklach publikacji. Wydział był jednym z kilku wydziałów medycznych na których rocznie broniły prace doktorskie ponad 60 osób. W ślad za tym szły postępowania habilitacyjne, ukończone sukcesem za kadencji Prof. Krasińskiego obrony 185 – żadna nie została zakwestionowana przez Centralną Komisję. Przez wszystkie lata piastowania przez Profesora funkcji dziekana WLII był niekwestionowanym liderem habilitacji na macierzystej uczelni. Także systematyczny przyrost tytułów profesorskich budzi uznanie – było ich 113. Te wszystkie osiągniecia indywidualne pośrednio były możliwe dzięki zaproponowanym rozwiązaniom systemowym na kierowanym przez Dziekana Krasińskiego Wydziale. Należał do nich przede wszystkim cykl szkoleń dla młodych naukowców z zakresu pozyskiwania funduszy na badania naukowe, realizacji grantów oraz przygotowania publikacji (należy nadmienić, że spotkania te są wielokrotnie powtarzane oraz cieszą się dużym zainteresowaniem ze strony młodych badaczy). Podjęto prace zmierzające do integracji prac badawczych prowadzonych na Wydziale w oparciu o opracowanie nowej zakładki "aktywność naukowa". Prof. Krasiński stworzył autorski ranking jednostek na WLII oparty o efektywność mierzoną na pojedynczego zatrudnionego, co dało podstawę do podziału środków przyznawanych przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Można także zaznaczyć, że ta celowa dotacja dla wydziału oparta na jego wynikach naukowych była w trakcie kadencji Prof. Krasińskiego rekordowo wysoka, a sam wydział w rankingu KEJN był wśród wszystkich wydziałów medycznych na 4 miejscu. Pan Profesor stworzył na WLII również program „Podaj rękę” promujący współpracą najsilniejszych naukowo jednostek z najsłabszymi”
W działalności dydaktycznej okres dziekański Prof. Krasińskiego również należy uznać za bardzo owocny. Na kierunku lekarsko dentystycznym przeprowadzenie reformy studiów zgodnie ze standardami do programu włączono: Psychiatrię, Onkologię, Histofizjologię Jamy Ustnej, Etykę i Deontologię Zwiększenie liczb godzin praktycznych na roku V (900) zgodnie ze standardami. Wprowadzono egzamin OSCE i wyszkolono egzaminatorów. Wspólnie z Prezesem Centrum Stomatologii i Medycyny Specjalistycznej, w wyniku których dla wszystkich grup studenckich polskich i DDS zostały zakupione kompletne zestawy materiałów kompozytowych, glasjonomerów, co wg studentów oraz kadry nauczycielskiej bardzo usprawniło i poprawiło dydaktykę kliniczną.
Ponadto Udostępnienie zajęć fakultatywnych organizowanych na Wydziale Lekarskim II studentom wszystkich kierunków wydziału.  Doprowadziłem do zmiana nazwy kierunku studiów zalecona przez PKA - z „Biotechnologia, specjalność biotechnologia medyczna” na „Biotechnologia medyczna”, a także zmodyfikowano program ramowy dla I i II stopnia, wprowadzenie nowych przedmiotów, w tym m in. Biologiczne bazy danych, Nomenklatura (w języku angielskim), Bionanotechnologia co zaowocowało jeszcze większym zainteresowaniem tym kierunkiem studiów.
Zainicjowałem modyfikację programu ramowego dla I i II stopnia kierunku Dietetyka, wprowadzenie nowych przedmiotów, w tym Alergia i nietolerancja pokarmowa, Dietoterapia w zaburzeniach układu endokrynologicznego u dzieci i młodzieży, Opieka nad pacjentem w szczególnie trudnej sytuacji klinicznej i socjologicznej, Umiejętności społeczne w dietetyce, Profilaktyka przeciwstarzeniowa. Zapoczątkowałem wyjazdy studentów Dietetyki na uczelnie europejskie w ramach programu Erasmus i Erasmus+: pobyty semestralne oraz praktyki wakacyjne (głównie Holandia i Portugalia). Otworzyłem nowe kierunki studiów na WLII. Rozpoczęcie studiów Optometria I-go stopnia w roku akademickim 2012/2013 oraz studiów II-go stopnia w 2015/2016. Uruchomienie studiów II stopnia z Protetyki SŁUCHU, pierwszy nabór w roku 2014/2015. Studia uruchomione zostały w oparciu o nowo utworzoną w Katedrze Biofizyki najpierw Pracownię Protetyki Słuchu, a następnie Zakład Protetyki Słuchu z nowoczesnym zapleczem laboratoryjnym. Dodatkowa zadbałem o kształcenie podyplomowe Estetyka Twarzy, Higienistka Ortodontyczna, Studium Podyplomowe Badań Klinicznych i Biomedycznych Badań Naukowych, kolejne edycje Studium Podyplomowego Optometrii, kolejne edycje Podyplomowego Niestacjonarnego Studium Metodologii Badań Naukowych. każdego roku Oddział Kształcenia Podyplomowego Wydziału Lekarskiego II organizuje obowiązkowe kursy dla lekarzy i lekarzy dentystów specjalizujących się w 27 dziedzinach medycyny. Średnio rocznie to 143 kursy podyplomowe; w których brało udział średnio rocznie około 2700 uczestników. 
Jednakże za największy mój sukces dydaktyczny należy uznać otwarcie kierunku lekarskiego na WLII w 2017 roku, wieloletnie starania o ten kierunek udało się ukończyć z powodzeniem. To, że WLII spełnia najwyższe kryteria nauczania potwierdziła swoimi akredytacjami za kadencji Pana Profesora zarówno PAKA jak i KRAUM.
Czynnie zabiegałem z powodzeniem o rozwój bazy dydaktycznej. Dzięki moim staraniom stworzono 100 stanowiskowe centrum symulacji stomatologicznej i nowoczesną pracownię protetyki słuchu. Dla najlepszych studentów ze środków własnych ufundowałem jako dziekan nagrody. Swoim dynamicznym działaniem zainicjowałem szereg inicjatyw współpracy z władzami miasta, województwa a także szeroko rozumianym otoczeniem biznesowym. Udało się pozyskać dużą ilość sprzętu AGD, środki na remonty czy nowoczesny sprzęt audiowizualny.
Moja działalność poza naukowo-dydaktyczna to wsparcie logistyczne i finansowe inicjatyw na rzecz dzieci z autyzmem i zespołem Downa oraz coroczne wsparcie domów dziecka. Pan Profesor był współpomysłodawcą pomnika Komedy stojącego przed biblioteką UM oraz nagrody wydziałowej statuetki Komedy. Stworzył także w Colegium Stomatologicum tzw. strefę studenta z pełnym zapleczem pozwalającym studentom na wypoczynek między zajęciami.
Jestem opiekunem 7 specjalizacji z chirurgii naczyniowej i dwóch z angiologii.
 
Działalność zawodowa
Jestem pionierem na terenie Polski kilku rozwiązań w leczeniu chorób naczyń. Dotyczy to przede wszystkim leczenia zakażeń protez naczyniowych z użyciem allografów tętniczych, pierwsze operacje w Polsce i jedne z nielicznych w Europie. Również na terenie Polski przeprowadziłem rekonstrukcje układu tętniczego z użyciem żył układu głębokiego a obecnie prowadzi rejestr protez biologicznych. Dziedzina, w której jestem niewątpliwie autorytetem to chirurgia naczyniowa u dzieci, zwłaszcza z niską masą urodzeniową ciała oraz żylna choroba zatorowo-zakrzepowa związana z chorobą nowotworową. Jestem współautorem wytycznych leczenia tej jednostki chorobowej. Ostatnio rozwijam nową technikę leczenia zakrzepicy żył głębokich jako jest mechaniczna i farmakomechaniczna trombectomia. Jestem autorem polskich wytycznych miażdżycowego niedokrwienia kończyn.
Jest twórcą poradni naczyniowych w Szamotułach, Słupcy i Wrześni, co jak wykazano istotnie przyczyniło się do spadku ilości amputacji w Wielkopolsce. Poza tym województwem stworzył ośrodek chirurgii naczyniowej w Nowej Soli i od prawie 10 lat jestem konsultantem ds. chirurgii naczyń w województwie lubuskim.
Wykonałem kilkanaście tysięcy zabiegów naczyniowych w całym obszarze naczyń obwodowych, w tym tętniaki piersiowo-brzuszne (operacje otwarte i endowaskularne), tętniaki tętnic trzewnych i szyjnych, trombektomie mechaniczne w układzie żylnym i tętniczym i pionierskie operacje w zakażeniach protez naczyniowych
Na koniec jeszcze jeden aspekt mojej działalności, który dla macierzystej uczelni wydaje się bardzo ważny. Uniwersytet Medyczny w Poznaniu był jedyną uczelnią, w której strukturach nie przeszczepiano nerek. To właśnie z mojej inicjatywy i zaangażowania oraz uporu w dążeniu do celu, zdecydowałem się na specjalizację z transplantologii klinicznej i uruchomiłem z Prof. Karczewskim program transplantacji nerek.